ระหว่าง กินเนื้อสัตว์+ห้ามมีเซ็กส์ กับ กินมังสะวิรัต+มีเซ็กส์ได้ อันไหนบาป บุญ มากน้อยกว่ากัน

เซ็กส์ที่ไม่บาปไม่มี, พระอรหันต์จึงไม่มีเซ็กส์ เพราะมันไร้สาระมาก 
คิดดูเอาเองว่า ท่านจะยอมกราบไหว้คนที่ทำเรื่องไร้สาระไปทำไม?
การกินที่บาปก็มี ที่ไม่บาปก็มี, พระอรหันต์จึงยังกินอยู่ เพราะท่านกินแบบไม่บาป
และการกินไม่ใช่เรื่องไร้สาระเสียอย่างเดียว มีสาระ มีความจำเป็นก็ได้
เพราะกินเพื่อมรรคผลนิพพานได้ แต่มีเซ็กส์ไม่ได้ช่วยให้ละกิเลสมีความติดใจ
ในสัมผัสเป็นต้น ได้เลย.

ถ้าการกินเนื้อสัตว์ต้องบาปเท่านั้น ผู้กินผักย่อมบาปไม่น้อยไปกว่าผู้กินเนื้อ,
เพราะกว่าจะได้ผักมาพอต้มมื้อหนึ่ง มีสัตว์ในดิน มีจุลินทรีย์ แบคทีเรีย ตายมากมาย
พวกเขาเห็นแก่ตัว รักตัวกลัวตาย จึงยังฝืนกินผักบ้าง เนื้อบ้าง อย่างนั้นหรือ?

ลัทธิแรกจึงให้ประโยชน์มากกว่าลัทธิหลังครับ.