[(ทุกข์>ทุกขอริยสัจจ์>ทุกขเวทนา)=ปรมัตถ์] ≠ (อัตถบัญญัติ=ทุกขลักษณะ) (อธิบายใหม่อีกครั้ง)

ทุกข์ คือ ขันธ์ 5 ทั้งหมด ทั้งโลกิยะและโลกุตตระ.
ทุกขอริยสัจ คือ โลกิยขันธ์ 5 ทั้งหมด.
ทุกขลักษณะ คือ ลักษณะบีบคั้นตั้งอยู่ไม่ได้ของโลกิยขันธ์ 5 ที่จิตประมวลขึ้นจากความเป็นไปของขันธ์ 5 ทั้งโลกิยะและโลกุตตระ.
ทุกขเวทนา คือ ส่วนหนึ่งของโลกิยขันธ์ 5 (เป็นหนึ่งในสังขารขันธ์).
โลกิยขันธ์ 5 คือ ขันธ์ 5 ที่ตัณหายังไปติดใจได้อยู่ทั้งหมด.
โลกุตตรขันธ์ 5 คือ ขันธ์ 5 ที่ตัณหารู้ไม่ถึง รับไม่ได้.

-โลกิยทุกข์ ทุกขอริยสัจ เป็นอย่างเดียวกัน
-โลกิยทุกข์ ทุกขอริยสัจ ทุกขเวทนา เป็นปรมัตถ์ ต้องทำปริญญา 3
-ทุกขลักษณะ เป็นอัตถบัญญัติ ต้องทำญาตปริญญาอย่างเดียว ไม่ต้องทำตีรณปหานปริญญา. แต่เวลาทำตีรณปหานปริญญาในทุกข์ ก็ต้องใช้ทุกขลักษณะนี่แหละกำหนดทุกข์ คือ จะเกิดการเบื่อหน่ายทุกข์ ก็ต้องอาศัยทุกขลักษณะ.
-โลกุตตรขันธ์ ไม่ต้องทำตีรณปหานปริญญา ทำญาตปริญญาอย่างเดียว เพราะตัณหาไม่รู้จัก ไม่สามารถยึดติดให้มีภพชาติต่อๆ ไปได้.

ในพระไตรปิฎก จะมีใช้หลากหลายมากกว่านี้อีก ให้สังเกตบริบทเอา หรือ ถ้าชอบความรวดเร็ว ก็ลัดไปอ่านอรรถกถาก็ได้ ถ้าตรงนั้นท่านไม่เคยอธิบายไปแล้ว ก็จะมีบอกไว้ ครับ, แต่ถ้าไม่บอกไว้ แสดงว่าท่านอธิบายไว้ในที่อื่นแล้ว ก็ต้องหาเอา.

ทุกข์ ทุกขอริยสัจจ์ ทุกขธรรม ทุกขลักษณะ ทุกขเวทนา ทุกข์กาย ทุกข์ใจ

หาคนทำเป็นสูตรซับเซ็ต กับ แผนภาพเวนน์-ออยเลอร์ (เซต) 

1. อภิญเญยยธรรม=ปริญเญยยธรรม ปหาตัพพธรรม ภาเวตัพพธรรม สัจฉิกาตัพพธรรม สัจจวิมุติ บัญญัติ
2. อริยสัจจ์=ปริญเญยยธรรม ปหาตัพพธรรม ภาเวตัพพธรรม สัจฉิกาตัพพธรรม
3. อริยสัจจ์=ทุกข์ สมุทัย มรรค นิโรธ
4. อภิญเญยยธรรม = ขันธ์ ๕ นิพพาน บัญญัติ
5. ทุกขลักษณะ=อัตถบัญญัติ
6. ขันธ์ ๕ ทั้งปวง ∈ อภิญเญยยธรรม  
7. ทุกขธรรม = ธรรมมีทุกขลักษณะ 
8. ขันธ์ ๕ = ทุกขธรรม
9. อุปาทานขันธ์ ๕ = โลกิยทุกขธรรม 
10. ทุกขอริยสัจจ์ = อุปาทานขันธ์ ๕
11. ปริญเญยยธรรม=ทุกขอริยสัจจ์
12. ทุกขเวทนา  ∈ ปริญเญยยธรรม ปหาตัพพธรรมโดยอภิธรรมนัย
13. เวทนาขันธ์ =ทุกข์กาย ทุกข์ใจ สุขกาย สุขใจ อุเบกขา
14. เวทนาขันธ์  ∈ อภิญเญยยธรรม  ปริญเญยยธรรม ปหาตัพพธรรม ภาเวตัพพธรรม
15. สัจฉิกาตัพพธรรม = นิโรธสัจจ์