คำถามนี้ คนที่ตอบไม่ถูก ไม่มีทางได้บรรลุ

คำถามนี้ คนที่ตอบไม่ถูก ไม่มีทางได้บรรลุ เว้นแต่จะมีผู้ทรงพระไตรปิฎก ได้อภิญญา ได้พลววิปัสสนา มาคอยสอนกรรมฐานให้.

1. ทุกวันนี้ ท่านสมาทานศีล 5 ไหม?
2. ทุกวันพระ ท่านสมาทานศีล 8 รึเปล่า?
3. ท่านเข้าหาพระภิกษุเพื่อขอกรรมฐานครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?
4. ถ้าท่านเป็นเนยยะ อะไรคือสมถะที่ท่านใช้ข่มตัณหาจริต?
5. ถ้าท่านเป็นเนยยะที่เจริญวิปัสสนา สมถกรรมฐานอะไรที่ท่านเจริญอยู่ แล้วทำให้ท่านมั่นใจว่ามีจิตตวิสุทธิพอจะข่มตัณหาจริตของท่าน? (เพราะวิสุทธิมรรคว่า อุปจารและอัปปนา เป็นจิตตวิสุทธิ, และเนตติว่า ตัณหาจริต [เนยยะและวิปปจิกิเลสมาก] เป็นสมถยานิก)

เพราะตอบคำถามเหล่านี้ไม่ได้ หลายคนจึงคิดสั้นๆ แค่ว่า "เรียนธรรมะไว้เป็นอุปนิสัยบรรลุชาติหน้า (ที่ไม่รู้ว่าจะเจอพระพุทธเจ้าอีกเมื่อไหร่?)"

สายสมถะกับสายวิปัสสนาต่างกันอย่างไร?

 ในเนตติปกรณ์และอรรถกถามหาสติปัฏฐานสูตร แสดงไว้ว่า ตัณหาจริต (ข่มกิเลสไม่ค่อยได้ เจริญกุศลได้ไม่นาน) ท่านแนะนำให้ทำฌานก่อนแล้วทำวิปัสสนาปิดท้าย. ส่วนพวกทิฏฐิจริต (ข่มกิเลสได้ง่าย ทำกุศลสบายๆ) ท่านแนะนำว่าไม่ต้องทำฌานก่อนก็ได้ ทำวิปัสสนาได้เลย.

จริตพวกนี้ ภิกขุปริสูปัฏฐาปกะขึ้นไป จะเป็นผู้สังเกตและเลือกกรรมฐานให้ครับ.