มีศรัทธา แปลว่า พอเราฟัง เราก็ปล่อยให้ใจของเราอ่อนโยนทันทีที่ฟัง ไม่รู้ก็ไม่เป็นไร แต่มีปัญญารู้ว่าเราไม่ได้อยู่ในยุคนั้นแค่นั้นเอง ไม่ต้องตัดสินใจ แต่ก็ไม่สงสัย แค่ปล่อยให้ใจเป็นบุญอ่อนโยน

#เกิดตรัสรู้ปรินิพพานวันเดียวกัน
การมีศรัทธา แปลว่า พอเราฟัง เราก็ปล่อยให้ใจของเราอ่อนโยนทันทีที่ฟัง ไม่รู้ก็ไม่เป็นไร แต่มีปัญญารู้ว่าเราไม่ได้อยู่ในยุคนั้นแค่นั้นเอง ไม่ต้องตัดสินใจ แต่ก็ไม่สงสัย แค่ปล่อยให้ใจเป็นบุญอ่อนโยน, ถ้าเราเป็นนักวิจารณ์จนเกิดความลังเลเกิดความถกเถียงเราก็ "อดได้บุญ". ลองเช็คดูก็ได้ว่าตอนนี้ขณะที่อ่านขณะที่ฟังว่าเกิดตรัสรู้และปรินิพพานวันเดียวกัน ใจเราเป็นยังไง ใจบุญมีสติ ใจบุญมีหิริ ใจบุญมีโอตัปปะ ใจบุญไม่ยึดมั่นถือมั่น ใจบุญไม่หงุดหงิด ใจบุญไม่ลังเล ใจบุญเป็นกลาง ใจบุฐสงบ ใจบุญเบาสบาย ใจบุญอ่อนโยน ใจบุญทำทุกอย่างที่ว่ามาได้ง่าย ใจบุญคล่องแคล่วทำบุญที่ว่ามา ใจบุญซื่อตรงต่อการทำบุญที่ว่ามา. ท่านที่มีทั้งหมดนี่ ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะตัดสินใจตรงกัน แค่ว่าเขาทำจิตให้เป็นบุญได้เหมือนกันก็ได้.

เมตตาเหมาะกับใคร

เมตตาจะเหมาะกับคนโกรธง่าย...
เห็นนักการเมืองก็หงุดหงิด, เห็นพ่อแม่ก็หงุดหงิด, ข้อความยาวหน่อยก็หงุดหงิด  เป็นต้น.

แต่เป็นกรรมฐานที่ฝึกยากประมาณหนึ่ง เพราะเข้าใจยาก... คุณจะอธิบายให้คนอื่นเข้าใจได้ยังไงว่า คุณรักทุกคนเท่ากันหมดเลย คุณรักลุงโฉลก รักอาจารย์พิริยะ รักธนาธร รักลุงตู่ รักทักษิณ รักพระมหากษัตริย์ รักมด รักปลวก รักพ่อแม่ รักเท่ากันหมดเลย.

จะเห็นว่าไม่ง่ายเลย.

เพราะฉะนั้นโดยมาก พระท่านมันจะให้เริ่มที่ลมหายใจ เพราะเป็นของหาง่าย เข้าใจง่าย กระทบจมูกอยู่ตลอดเวลา มีความสุขได้ง่ายๆ.

ถ้าจะเอาหลักการของสมาธิ, คลิปนี้ดี, รู้จักพอเพียง พอใจเท่าที่มี รู้จักสละ รู้จักปล่อยวาง

อย่างรูปปก เป็นรูปดวงนิมิต คนนั่งกรรมฐานเขาก็พอใจสุดๆ มีความสุขอยู่แค่เห็นดวงนิมิตนี้ มีความสุขมากจนไม่รู้อย่างอื่นเลยรู้แต่ดวงนี้ พอเพียงอย่างนี้.❤️
😊🧘🙏

https://youtu.be/BNAcplL6UuM?si=ctswMS_uSQ8hby3O

ฝึกเมตตาบ้านๆ

#ฝึกเมตตาบ้านๆ

เริ่มจากอะไรง่ายๆก็ได้ครับ เอาน้ำเปล่า 3 แก้วขึ้นหิ้งทุกวัน, แล้วก็ยิ้มไปด้วย, ดีใจที่ทำสำเร็จ.

สังเกตความสุขตรงนี้ แล้วทำความสุขตรงนี้ให้มากขึ้นๆ จากการถวายน้ำอย่างเดียวทุกวันนี่แหละ. จากนั้นก็สังเกตความสุขอย่างอื่นๆ (จะเห็นว่ามีความแตกต่างกัน ความสุขจากการทำบุญจะประณีตสงบ นุ่มลึกกว่า ความสุขปกติ, แต่เราไม่ได้เลือกความสุขที่จะแผ่ให้คนอื่นนะ ขอแค่พอมีความสุขก็พอ  สุขอะไรก็ได้).

พอเราชินกับการเห็นความสุขในตัวเราแล้ว, เราก็คิดไปว่าเราจะมีจิตอยากให้คนอื่นมีความสุขอย่างนี้ โดยเริ่มจากคนที่เราเคารพมากที่สุดที่ยังมีชีวิตเพศเดียวกันกับเราก่อน เช่น ถ้ารักอาจารย์พิริยะก็แผ่ให้อาจารย์พิริยะ.

พอความสุขมันแนบแน่น รู้สึกว่าความสุขที่เราปรารถนาให้เรากับปรารถนาให้อาจารย์พิริยะเท่ากันแล้ว, ค่อยทำแบบเดียวกัน ในคนที่เป็นกลางๆ, ที่รัก, และท้ายสุดคือคนที่เป็นศัตรู.

การฝึกเห็นความสุขแล้วน้อมไปอย่างนี้ ทำทั้งวัน, แต่จะได้ผลเยอะที่สุดตอนนั่งสมาธิ ถ้านั่งถูกวิธี.

ศัพท์เกี่ยวกับการเรียน

อุคฺคห #ไม่เท่ากับ ศึกษา/เรียน ในภาษาปัจจุบัน.

สิกฺขา #ไม่เท่ากับ ศึกษา/เรียน ในภาษาปัจจุบัน.

ฟังแล้วเข้าใจ = ศึกษา/เรียน ในภาษาปัจจุบัน.

อุปสงฺกมิ =ไปเข้าค่าย / คอร์ส.

ปยิรุปาสติ = ไปฟังแล้วทรงจำ.

โสตาวธานํ = ฟังแล้วทรงจำ.

อุคคห = อุทฺเทสํ โสตาวธานํ (ฟังแล้วทรงจำหัวข้อ หรือ ถ้าจำไม่ได้ทันทีก็ท่องซ้ำๆ จนกว่าจะปรากฏที่ใจ).

ปริปุจฺฉา = อฏฺฐกถํ ปริปุจฺฉา (สอบถามเนื้อหาแห่งอุทเทสที่ท่องไว้).

สิกฺขา = ฝึกฝนกุศลจิตที่ประกอบด้วยปัญญา ด้วยการออกจากกามคุณ 5 และออกจากอกุศลธรรมที่เป็นไปในกามคุณ (เพราะกามคุณ 5 ที่กระทบทวารเป็นอัพยากตฝึกฝนไม่ได้ และอกุศลก็ฝึกฝนไม่ได้ เพราะเป็นไปในกามคุณ 5).

เล่มตำรา = กามคุณคือสี ที่กระทบจักขุทวาร.

ตัวอักษรที่ปรากฏทางสุทธมโนทวาร = อุคคหนิมิต.

เมื่อสังวรจักขุนทรีย์ในคันถปลิโพธ ด้วยการทรงจำทางสุทธมโนทวาร จิตจะถึงความไม่ซัดส่าย ยังให้เกิดอวิปฏิสาร ปราโมทย์ ปีติ ปัสสัทธิ สุข สมาธิ, หลังจากนั้นคันถธุระจึงจะง่าย เพราะไปต่อกรรมฐานอื่นๆก็ง่ายแล้ว.

ความกตัญญู

คนที่ปฏิบัติไม่ถึงระดับ จะเข้าใจความกตัญญู

เป็นอัตตาตัวตนว่า "เขามีคุณเพราะเขาเคยกระทำแล้วให้เรา"

ซึ่งทำให้ความกตัญญูไม่มีความรอบคอบ

ไม่แยกแยะตรงกับสภาวะจริงๆ บ่อยๆ กตัญุตกรรม

ก็จะไม่ประกอบด้วยปัญญา มีผลน้อย,

แต่ถ้าปฏิบัติได้ถึงความบริสุทธิทั้ง 2 ฝ่าย

ความกตัญญูจะเป็นไปตามสภาวะในทักขิณาวิภังคสูตร คือ

สภาพที่เป็นคุณประโยชน์มากๆ ขึ้นไปมีเท่าไหร่

ถ้าผู้รับมีคุณธรรมพอจะระลึกถึงธรรมนั้น แม้ไม่เคยเจอ

ไม่เคยรับอะไรจากคนๆ นั้น ไม่เคยเจอสิ่งๆนั้นเลย

ก็เป็นการระลึกที่ยอดเยี่ยมกว่าการกตัญญู

ต่อผู้ที่มีคุณธรรมต่ำกว่าแม้เคยกระทำต่อกันเป็นพันๆ ครั้ง.

เหมือนพระนิพพาน ไม่เคยเจอเลย แต่พอระลึกถึงได้ครั้งหนึ่ง

กลับยอดเยี่ยมกว่าการให้ทานในสงฆ์.

หรืออย่างพระสารีบุตร ที่ระลึกถึงพระพุทธเจ้า บ่อยกว่าพ่อแม่ เป็นต้น.

การร้องทำนองเพลงที่ใจนึกถึงธรรมะ สมควรอยู่, แต่การร้องธรรมะที่ใจนึกถึงทำนองเพลง ไม่สมควร

การร้องทำนองเพลงที่ใจนึกถึงธรรมะ สมควรอยู่, แต่การร้องธรรมะที่ใจนึกถึงทำนองเพลง ไม่สมควร
https://wiki.sutta.men/ฟุตโน้ต:541:99
---------------
อวิสูกภูตสฺส คีตสฺส สวนํ กทาจิ วฏฺฏติ ฯ ตถา หิ วุตฺตํ ปรมตฺถโชติกาย ขุทฺทกฏฺฐกถายํ ธมฺมูปสญฺหิโต คีโต วฏฺฏติ คีโตปสญฺหิโต ธมฺโม น วฏฺฏตีติ พฺรหฺมชาลจูฬหตฺถิปโทปมอุโปสถสุตฺตฏีกา ฯ
https://sutta.men/?th.r.541.100.2.0
อุปสญฺหิตํ แปลว่า ทำให้เป็นอารมณ์ ตาม สีลกฺขนฺธวคฺค,อฏฺฐกถา 335 ปณฺเณ อจิรวตีนทีอุปมากถา
https://sutta.men/?th.r.67.335…ปสญฺหิ#hl

ยุคนี้เบาแล้ว

ยุคนี้เบาแล้ว ย้อนไปก่อนจะมีพระพุทธเจ้า 

ดูประวัติศาสตร์โลกก็ได้โหดร้ายขนาดไหน, เดี๋ยวพอหมดยุคของพระพุทธเจ้านะ 

โคตรหนักแน่นอน 😊 

ไม่งั้นจะมีคน ยอมโดนหาว่าบ้าแล้วก็ทิ้งชีวิตปฏิบัติธรรมหรอ มันมีเหตุให้เห็นอยู่🧘